Skóra kangura to wyjątkowo cienki, lekki i niezwykle wytrzymały na rozciąganie materiał kaletniczy, pozyskiwany z dziko żyjących zwierząt, ceniony za unikalną, gęstą strukturę włókien kolagenowych. W świecie rzemiosła skórzanego uchodzi za surowiec do zadań specjalnych, gdzie niska waga musi iść w parze z ekstremalną odpornością na zerwanie i przetarcie.
Charakterystyka
Tajemnica parametrów skóry kangura leży w jej budowie anatomicznej. Skóra bydlęca ma włókna ułożone pod różnymi kątami, a w jej strukturze znajdują się gruczoły potowe i komórki tłuszczowe, które naturalnie osłabiają materiał. Kiedy błam bydlęcy dwoi się (ścienia) do grubości 0,8 mm, przecina się najbardziej zbitą warstwę włókien, drastycznie zmniejszając wytrzymałość płata. Kangur ma zupełnie inną fizjologię. Jego skóra jest z natury bardzo cienka, a włókna kolagenowe biegną w niej gęsto i równolegle do powierzchni lica. Wyobraź sobie linę wspinaczkową o gęstym, jednolitym splocie, w której każda nić pracuje na wspólny udźwig – tak właśnie układają się włókna w skórze kangura, w przeciwieństwie do luźniej tkanej gąbki, jaką pod mikroskopem przypomina cienka dwoina bydlęca.
Dzięki temu skóra kangura o grubości zaledwie 0,8 mm do 1,0 mm ma wytrzymałość na rozciąganie nawet trzykrotnie wyższą niż skóra cielęca czy bydlęca o tych samych parametrach. Jest to materiał bardzo zwarty, ale jednocześnie elastyczny. Na rynku znajdziesz ją w dwóch głównych wariantach garbowania. Garbowanie roślinne (veg-tan) daje skórę sztywniejszą, którą można samodzielnie barwić farbami takimi jak Fiebing's Pro Dye, a jej krawędzie świetnie poddają się polerowaniu. Z kolei garbowanie chromowe daje materiał miękki, oporny na działanie wody, fabrycznie wybarwiony na konkretny kolor. Pamiętaj, że chromówki nie zafarbujesz ponownie, nie wytłoczysz na niej wzorów, a wykończenie krawędzi środkiem Tokonole nie przyniesie oczekiwanego, gładkiego efektu.
Ważną cechą tego surowca jest jego pochodzenie. Kangury nie są hodowane na farmach w sterylnych warunkach, lecz żyją dziko w australijskim buszu. To oznacza, że na licu praktycznie każdego błamu znajdziesz naturalne blizny, zadrapania od gałęzi czy ślady po ukąszeniach owadów. Dla doświadczonego kaletnika nie jest to wada, lecz dowód autentyczności materiału. Wymaga to jednak starannego planowania wykroju, aby omijać głębsze uszkodzenia lub celowo eksponować drobne skazy jako element surowego designu.
Zastosowania
Dzięki swoim unikalnym właściwościom fizycznym skóra kangura znajduje zastosowanie tam, gdzie tradycyjny jucht bydlęcy byłby zbyt gruby, ciężki lub po prostu za słaby po wycienieniu.
- Plecionkarstwo i rzemienie (braiding). To absolutna domena skóry kangura. Z juchtu kangurzego o grubości 0,8–1,0 mm wycina się długie, milimetrowe rzemienie, z których następnie plecie się baty (bullwhips), smycze, bransolety czy elementy ozdobne w stylu westernowym. Nawet bardzo wąski rzemień z kangura nie zerwie się podczas mocnego zaciągania splotu, co w przypadku skóry bydlęcej jest częstym problemem.
- Akcesoria sokolnicze. Pęta, długosze i rękawice dla sokolników wymagają materiału, który jest lekki (aby nie obciążać nóg ptaka), a jednocześnie na tyle mocny, by utrzymać szarpiącego się drapieżnika. Skóra kangura garbowana roślinnie o grubości 1,0 mm sprawdza się tu bezbłędnie.
- Cienkie portfele (bifolds) i podszewki. Jeśli chcesz uszyć elegancki portfel z wieloma przegródkami na karty, użycie skóry bydlęcej o grubości 1,5 mm sprawi, że gotowy wyrób będzie gruby jak cegła. Zastosowanie skóry kangura o grubości 0,8 mm na wewnętrzne kieszonki pozwala stworzyć portfel smukły, który nie wypycha kieszeni, a jego przegródki nie rozerwą się nawet po latach intensywnego użytkowania.
- Odzież i rękawice motocyklowe. W sportach motorowych liczy się ułamek sekundy i bezpieczeństwo. Skóra garbowana chromowo z kangura o grubości 1,0–1,2 mm jest stosowana na dłoniach profesjonalnych rękawic wyścigowych. Daje motocykliście doskonałe czucie manetki gazu, a w razie upadku wykazuje potężną odporność na tarcie o asfalt.
- Niewidoczne wzmocnienia konstrukcyjne. Doświadczeni kaletnicy używają ścinków kangura jako łat wzmacniających. Wklejenie małego kawałka o grubości 0,8 mm pod miejsce, w którym planujesz osadzić napę lub nit w cienkiej skórze galanteryjnej, drastycznie zmniejsza ryzyko wyrwania okucia z materiału, nie dodając przy tym zauważalnej grubości.
- Obuwie sportowe klasy premium. Profesjonalne buty piłkarskie często szyje się z cienkiej kangurzej skóry. Materiał ten błyskawicznie dopasowuje się do kształtu stopy, nie rozciąga się nadmiernie pod wpływem wilgoci z potu i zapewnia doskonałe czucie piłki.
Jak wybrać
Decyzja o zakupie skóry kangura powinna być podyktowana konkretnym projektem. Skóry te są zazwyczaj sprzedawane w całych błamach, które są stosunkowo małe w porównaniu do krów – średni rozmiar to około 0,6 do 0,9 metra kwadratowego.
Pierwszym krokiem jest wybór metody garbowania. Jeśli planujesz ciąć materiał na rzemienie, farbować go wodnymi farbami Eco-Flo lub alkoholowymi Fiebing's, a następnie wygładzać krawędzie drewnianą polerką (wood slicker), musisz wybrać kangura garbowanego roślinnie. Tylko ten rodzaj skóry zareaguje na chemię i tarcie w pożądany sposób. Z kolei do uszycia miękkiej kosmetyczki, podszewki w torbie czy rękawiczek, lepsza będzie miękka, uodporniona na wilgoć skóra chromowa.
Kolejna kwestia to klasa (grade) skóry. Ze względu na dzikie pochodzenie zwierząt, błamy dzieli się na klasy w zależności od ilości blizn na licu. Klasa I ma najczystszą powierzchnię i jest najdroższa – to optymalny wybór dla początkującego, który chce wyciąć duże, gładkie elementy na portfel. Klasy niższe (II, III) mają widoczne zarysowania i zadrapania. Są tańsze i chętnie wybierają je zaawansowani plecionkarze, którzy wycinają rzemienie po okręgu (zaczynając od środka błamu), umiejętnie omijając uszkodzone fragmenty.
Praca z tak cienkim i mocnym materiałem wymaga odpowiednio dobranych narzędzi. Do cięcia używaj wyłącznie perfekcyjnie naostrzonych ostrzy. Tępy głowiarz (round knife) zamiast przeciąć włókna, zacznie je ciągnąć i marszczyć cienką skórę. Podczas szycia ręcznego (ścieg siodlarski) zrezygnuj z grubych narzędzi. Wybijaki ściegowe o rozstawie 5 mm lub 6 mm stworzą zbyt duże otwory, które oszpecą delikatny projekt. Wybierz wybijaki o rozstawie 3 mm lub 4 mm i użyj cienkiej nici, na przykład woskowanej nici poliestrowej Slam o grubości 0,6 mm. Grube nici Vinymo MBT w rozmiarze #1 będą wyglądać na cienkim kangurze topornie i mogą nadmiernie rozpychać otwory.
Wykończenie krawędzi w juchcie kangurzym o grubości 0,8 mm to test cierpliwości. Zwykły fazownik (edge beveler) w rozmiarze #2 zetnie za dużo materiału. Potrzebujesz najmniejszego narzędzia w rozmiarze #0. Szlifowanie papierem ściernym wykonuj bardzo delikatnie, podpierając krawędź palcem, aby cienka skóra nie zaginała się pod naciskiem. Do polerowania z użyciem Tokonole często lepiej sprawdza się kawałek grubego płótna (canvas) niż twarda, drewniana polerka.
Produkty z naszej oferty
Obecnie w naszym asortymencie nie posiadamy błamów skóry z kangura, skupiając się na dostarczaniu najwyższej jakości juchtów bydlęcych oraz skór galanteryjnych (takich jak nasza flagowa Maya). Oferujemy jednak pełen przekrój profesjonalnej chemii i narzędzi, które są niezbędne do prawidłowej obróbki tego wymagającego materiału, jeśli zaopatrzysz się w niego w specjalistycznych garbarniach.
Do pracy z kangurem garbowanym roślinnie polecamy ostre jak brzytwa noże ułatwiające precyzyjne cięcie cienkich błamów. Do nadania koloru idealnie sprawdzą się farby alkoholowe, które głęboko wnikają w zbitą strukturę włókien. Wykończenie delikatnych krawędzi ułatwi środek Tokonole w połączeniu z odpowiednio drobnym papierem ściernym. Do szycia cienkich portfeli z kangura rekomendujemy nasze cienkie nici woskowane oraz precyzyjne wybijaki o małym rozstawie zębów.
